Koniec sierpnia to w Prełukach czas, gdy pożytek z pól i łąk powoli wygasa, a oczekiwana spadź jodłowa nie występuje pszczoły coraz chętniej przenoszą się na późne kwiaty przydroży i nieużytków. W pasiece Prełuki obserwowano w tych dniach oblot nawłoci oraz przegorzanu – dwóch typowych dla Podkarpacia roślin miododajnych zamykających sezon pasieczny.
Nawłoć, widoczna gęstymi żółtymi kiściami, przyciąga pszczoły charakterystycznym, intensywnym zapachem i obfitością pyłku, choć w tym roku aktywność na niej oceniana jest jako umiarkowana – zbieraczki pracują, ale bez tego natężenia lotów, jakie towarzyszy szczytowi sezonu.
Obok, na kulistych, jasnych kwiatostanach przegorzanu, również notowano oblot – ta roślina bywa niedoceniana, a stanowi cenne uzupełnienie bazy pożytkowej w ostatnich tygodniach przed zimą.
Równolegle z obserwacją pożytków w pasiece prowadzone są prace przygotowujące rodziny do zimowli. Wykonano ustawienie ramek w gnieździe – porządkując układ suszu i węzy tak, by odpowiadał sile poszczególnych rodzin i ułatwiał pszczołom formowanie zimowego kłębu. To jeden z podstawowych, choć często niedocenianych elementów jesiennych prac pasiecznych, wpływający bezpośrednio na to, jak rodziny przetrwają chłodniejsze miesiące.
Stan rodzin pszczelich w Prełukach na obecnym etapie sezonu oceniany jest jako stabilny – matki pszczele nadal prowadzą czerwienie, choć w mniejszym zakresie niż latem, a robotnice systematycznie znoszą ostatnie zapasy z dostępnych pożytków. Aktywność na nawłoci i przegorzanie, choć umiarkowana, potwierdza, że pszczoły wciąż mają z czego korzystać, zanim sezon pasieczny ostatecznie się zamknie.
